Yüzyıldan Uzun Bir Gün‘ün Sonunda *

                                             –  Cengiz Aytmat-ov-‘a  –

Bir dost iklimin habercisidir
Kırgız oymağından esen Cengiz rüzgârı; 

Ruhumuzu okşadığından beridir
Kaynamakta ten kazanında yüreğimiz…

“Beyaz Gemi” ile açıldık Isık-göl’e
Ruhlarımız serâzad, pupa yelken
Ayaklarımızda prangalar, âzadlık ellerinde,
Vardık selam verdik Mü’min Dede’ye
Oturup da dizinin dibinde
Türeyişimizi bir kış boyunca dinledik
Hıyanetiyle Oruskul’ların irkildik…

Bakınca gördük etrafımızda
Bir sürü ki, Oruskul’lardan, -soldan sağa-.

Bedeninden ruhu hür Han Kırgız’ım
Kalbine kalemini bandırıp yazan Kırgız’ım.

Upuzun bir trenle sonra
Daldık “Sarı Özek” bozkırına

“Boranlı”da verilince zorunlu mola
Tanıştık Yedigey ve Kazangap’la
Anlattılar ‘Hikâye-i Zârife vü Ebû Talib’i:

Hüzün üstün hüzün…
Uzun gecelerde uzun uzun
Asırlardan asırlara uzandık
Söyleştik Nayman Ana’yla bilgece
Mankurtlaşan oğluna yandık birgece…

Bakınca gördük etrafımızda
Bir sürü ki, mankurtlaşmağa koşmada. 

Bir dost iklimin habercisidir
Kırgız oymağından esen Cengiz rüzgârı; 

Ruhumuzu okşadığından beridir
Kaynamakta ten kazanında yüreğimiz…

Hayati Bice

————————

(*) Bu şiir Altınoluk ve Türk Yurdu dergilerinde yazarın mahlası olan Oğuz Karaçay imzası ile yayınlanmıştır.